n


Foto-expeditie Zuid West U.S.A 2010

Reisverslag USA toer,  11 april – 12 mei  2010.

11 april   Amsterdam – Washington - Los Angeles.
12 april   Los Angeles – Barstow.                                                     219 km.
13 april   Barstow – Red Rock Canyon, Las Vegas.                         366 km.
14 april   Las Vegas – Joshua tree N.M, 29 Palms.                           438 km.
15 april   Joshua Tree National Monument.                                      117 km.
16 april   Joshua tree – Yuma.                                                           347 km.
17 april   Yuma – Organ Pipe National Monument.                          378 km.
18 april    Organ Pipe N.M. – Arivaca.                                              343 km.
19 april   Arivaca – Thombstone.                                                      404 km.
20 april   Thombstone – Oliver Lee State Park, Alomogordo.          622 km.
21 april   White Sands National Monument.                                     181 km.
22 april   Alomogordo – Gila Hot Springs.                                       381 km.
23 april   Gila Cliff Dwellings – Safford.                                          298 km.
24 april   Safford – Apache Junction.                                                 270 km.
25 april   Lost Dutchman State Park – Pine.                                      187 km.
26 april   Pine – Cottonwood.                                                             222 km.
27 april   Cottonwood – Grand Canyon National Monument.           344 km.
28 april   Grand Canyon – Page, Lake Powell.                                  295 km.
29 april   Page – Moab.                                                                      512 km.
30 april   Arches N.P. – Dead Horse Point State park                       152 km.
1   mei    Canyon Lands N.P. – Capitol Reef N.P.                             179 km.
2   mei    Capitol Reef – Brice Canyon N.P.                                      215 km.
3   mei    Brice Canyon – Zion N.P. – Beaverdam.                            333 km.
4   mei    Beaverdam – Hancock pass – Las Vegas.                           643 km.
5   mei    Las Vegas – Golden Shores.                                               293 km.
6   mei   Golden Shores – Anza Borrego N.P.                                   386 km.
7   mei    Borrego Springs.                                                                 152 km.
8   mei    Borrego Springs – San Diego – Oceanside.                        272 km.
9   mei    Oceanside – Joshua Tree N.M.                                           262 km.
10 mei    Joshua Tree – Los Angeles.                                                339 km.
11 mei    L. A. – Chicago-
12 mei    Amsterdam.
                                                                Totaal  5765 mijl   =         9324 km.

Zaterdag 10 april;                                                                                                                     Na enige weken van voorbereiding breekt de tijd aan om te vertrekken, op zaterdag avond ga ik per trein (en bus) naar Schiphol en overnacht daar confortabel in het Mercure hotel.
Dag 1 Zondag 11 april..
De volgende ochtend wacht ik mijn reisgezel Wim op en om 12.15 vertrekken we voor een vlucht van 8 uur naar Washington DC. Een paar uur later vliegen we dan door naar Los Angeles, een vlucht van nog eens 5 uur (totale reistijd 17 uur) de avond valt als we in L.A. aankomen, het is hier maar 14 graden en het waait hard, dit verwacht je hier niet.
We regelen een taxibusje en die brengt ons naar het 20 km verder gelegen Clarion hotel aan de Interstate 504, hier hebben we een kamer gereserveerd zodat we morgenvroeg bij het vlakbij gelegen Cruise America onze camper op kunnen halen.
We installeren ons en gaan dan in de buurt nog wat eten, we komen bij  Mexicaans restaurant Chilis terecht, dan drinken we nog een flinke margarita en wandelen weer naar ons hotel,
buiten motregent het en het is flink koud, na deze ellenlange dag is het vervolgens heerlijk slapen.

Dag 2 Maandag 12 april.
Lekker uitgerust gaan we wat ontbijten en maken kennis met de rare eetgewoonten van de Amerikanen (veel en smakeloos) we kijken buiten en het regent licht met af en toe een beetje zon, we relaxen nog wat en brengen onze uitrusting op orde, het weerbericht ziet er ook niet goed uit, koud, regen en sneeuw in Nevada, om 11 uur nemen we een taxi naar Cruise America en horen dat onze camper nog niet klaar staat, gelukkig gaan ze hier wat aan doen en op 13.45 uur kunnen we vertrekken.
We rijden noordwaarts door de enorme stad tot bij Pasadena en gaan dan oost de hwy. 10 op
vervolgens gaan we tanken, pinnen en wat boodschappen doen waarbij ons winkelwagentje plots verdwenen was, dus maar weer opnieuw beginnen.
We gaan verder en komen uiteindelijk op de Int. 15 uit, hier gaan we noordwaarts een groot berggebied in, aan de westkant is alles mooi groen maar aan de oostkant is alles kaal en dor en er groeien alleen Yucca schidigera, Y. brevifolia, Y. whipplei en Dasylirion wheeleri, over de bergen heen rijden we nu de Mojave desert in, een volkomen onbewoond gebied en erg droog, na een uurtje komen we dan in Barstow aan en gaan hier op zoek naar een kampeerplaats, deze is vlug gevonden en heet R.V. park Shady Lane, voor 26 dollar kunnen we hier overnachten met een water en stroom aansluiting, dan rijden we even het stadje in om te gaan eten en we slaan ook nog wat drankjes in, vervolgens zoeken we onze kampeerplek weer op, het is weer flink koud geworden en het stormt behoorlijk maar in de camper (met verwarming) is het al vlug behaagelijk.  Vandaag 137 mijl = 225 km.

Echinocactus polycephalus bij Pahrump

Dag 3 Dinsdag 13 april.
Na een ijskoude nacht maken we koffie en stoken de kachel op om warm te worden, we ontbijten en gaan wat later een ochtend wandeling maken naar de heuvels in de omgeving, de lucht is blauw en de zon warmt alles snel op, al vlug vinden we hier mooie groepen van Echinocactus polycephalus met enorme doorns en ook de eerste bloeiende Opuntia basilaris met prachtige rode bloemen, er moet hier ook een Sclerocactus voorkomen, maar geen idee waar we die moeten zoeken, na een uurtje zijn we terug en starten onze camper, we rijden de Int. 15 op richting Las Vegas,  bij Baker gaan we dan links de hwy 127 op naar het noorden, door een prachtig gebied heen volgen we deze weg tot Shoshone, we kijken nog bij een zoutmeer en rijden dan naar Pahrump via de hwy 178, langs deze weg moet Agave eborispina groeien maar met de nieuwe GPS lukt het niet de juiste plaats te vinden, we zoeken uitgebreid rond op enkele heuvels en vinden alleen Mammillaria. tetrancistra, Echinocactus polycephalus en Ferocactus acanthodes, prachtig bedoornde planten.
We zetten de rit voort naar Pharump en gaan hier rechts via de hwy 160 naar Las Vegas, ook weer een mooie route via een hoge bergpas, het heeft hier pas gesneeuwd want overal is het nog wit, vlak voor Las Vegas gaan we links richting Red Rock Canyon en opnieuw door een indrukwekkend landschap, aan de rand van Las Vegas vinden we nu een heel mooi gelegen kampeer terrein en kunnen hier overnachten, we rijden eerst nog even richting stad om wat te eten en dit smaakt prima na deze inspannende dag, na een biertje en een tequila kruipen we snel in onze slaapzakken, het koelt enorm af buiten en al snel zijn we van de wereld.
Vandaag 229 mijl = 366 km.

Als U goed kijkt ziet U in de diepte onze schitterende campeerplek bij Red Rock Canyon Las Vegas, links Yucca rostrata

Dag 4 Woensdag 14 april.
Weer een koude nacht maar als de zon opkomt, boven Las Vegas, warmt het vlug op, we ontbijten en gaan dan snel voor een flinke ochtendwandeling naar een intressant lijkende heuvel verderop in de uitgestrekte vlakte, nu spotten we al snel Echinocereus engelmannii, prachtige planten in de nieuwgroei en met knoppen, helaas nog niet in bloei, Coryphantha vivipara is de volgende vondst, ook hier flinke gezonde planten, dan komen we onder aan de heuvel aan en klimmen omhoog, hier staat het bezaaid met tientallen Ferocactus acanthodes, Echinocactus polycephalus en Echinocereus engelmannii, ook vinden we hier weer Coryphantha vivipara en een enkele Mammillaria tetrancistra met een zaadbes, verder groeien er talloze Yucca brevifolia en Y. brevifolia var. jaegeriana, een klein blijvende soort. Ook een bloeiend knolplantje spotten we.
Na ruim twee uur zoeken we de camper weer op en drinken koffie en genieten van de rust en het geweldige uitzicht. Dan rijden we naar de ingang van het Red Rock Canyon State Park en kijken wat rond in het visitor centrum, hier is veel info te vinden over de planten en dieren die hier voorkomen, we rijden het park in en volgen de rijroute met aangegeven stopplaatsen, hier kun je prachtige foto’s maken van de enorme rotspartijen, waar bergbeklimmers tegen op klauteren, bij de tweede stop volgen we een wandelroute door een canyon tussen grote zandsteenformaties, wat verder klimmen we de rotsen op en vinden hier onverwacht een populatie van Agave utahensis var. nevadensis, prachtige planten dus volop genieten hier, er worden vele foto’s gemaakt, ook groeit hier nog Yucca baccata, Coryphantha vivipara, Opuntia erinacea en O. basilaris, we scharrelen hier enkele uren rond en rijden daarna het mooie park weer uit, nu richting Las Vegas, we tanken en pinnen even en rijden dan over een nieuwe rondweg naar het zuiden en laten zo de enorme stad links liggen, via Henderson bereiken we de hwy 95 en gaan verder zuidwaarts richting Needles, over geweldige grote vlaktes heen komen dan uit op de Int. 40 en gaan hier westwaarts, wat verder slaan we af naar Essex en komen dan op de historische route 66, we volgen deze uitgestorven en vervallen weg tot aan Ambay en gaan hier zuidwaarts, door een enorme zoutvlakte heen rijden we nu naar Twentynine palms en komen tegen donker bij de ingang van het Joshua Tree National Park aan, alles is al gesloten dus gaan we eerst in het stadje naar een Chinees om lekker te eten, daarna zoeken we een plekje om te overnachten, vlak bij het bezoekers centrum vinden we een plekje en kamperen vannacht wild, de temperatuur is hier  gelukkig een stuk hoger dus zullen we deze maal geen kou lijden.
Vandaag 274 mijl = 438 km.

Split Rock in Yoshua Tree Nnational Monument

Dag 5 Donderdag 15 april.
Voor de zon opkomt rijden we al naar de ingang van het Joshua tree N.P. er is nog niemand, dit is ook een doorgaande weg, we zoeken een parkeerplaats waar we ontbijten met uitzicht op de enorme rotsformaties, veel Yucca’s staan in bloei en ook talloze andere planten, een kleurig schouwspel, de zon stijgt snel en de temperatuur loopt lekker op,het is vrijwel onbewolkt en windstil, we gaan verder en rijden dan een onverharde zijweg op, hier komen we bij de bekende Split rock uit, hier is een parkeerplaats en we gaan nu een flinke ochtend wandeling maken en volgen een pad tussen de grote rotspartijen door, onderweg zien we prachtige planten van Coryphantha alversonii en Echinocereus engelmannii vol knoppen en enkele mooie Dudleya saxosa, van de talrijke Yucca brevifolia en Y. schidigera staan er vele in bloei.Het is een adem benemend mooi gebied.
Na een uur rijden we door naar de Lost Horse Mine trail, hier gaan we voor een wandeling van 6 mijl, bijna 10 km,  met een hoogteverschil van 147 meter, het gaat gelijk flink omhoog door een mooi berggebied en hier groeien veel prachtige en oeroude Nolina parryi en ook weer Coryphantha. alversonii en Echinocereus. engelmannii, na een paar km komen we door een kloof waar een flinke bosbrand heeft gewoed, alles is verbrand en zwartgeblakerd maar overal is ook al weer nieuw leven te zien.
Halverwege de trail komen we bij de oude goudmijn aan en kijken hier wat rond, de tijd is hier stil blijven staan sinds alles 100 jaar geleden verlaten is, het is onvoorstelbaar hoe ze al het zware materiaal hier gekregen hebben, dan lopen we verder langs een hoge bergrug en spotten hier Echinocereus triglochidiatus ssp.majavensis met prachtig rood bloeiende groepen, het uitzicht is hier ook fenominaal, je kunt wel 50 km ver kijken tot aan de besneeuwde top van de Eagle mountain. Onder de struiken vinden we nog een maf beest!
We lopen de trail verder af en komen nog talrijke mooie planten tegen, o.a. een prachtige yucca schiedigera met rode bloemen, indrukwekkend. Als we bij de camper terugkomen gaan we eerst een poosje relaxen met een koel biertje, dan rijden we verder het uitgestrekte park in, eerst naar Keys view, het hoogste punt van het park en dan naar Barker dam, een stuwmeertje tussen de enorme graniet rotsen, ook hier maken we een rondwandeling en veel foto’s, moe maar zeer voldaan rijden we dan terug naar Twentynine palms en doen eerst boodschappen, dan gaan we lekker eten  en bieren bij een Mexicaan, daarna is het tijd om een kampeerplaats te gaan zoeken, we rijden het park weer in en aan de weg naar het zuiden vinden we een plekje op een adembenemend fraaie campsite, hier maken we ons op voor de nacht en gaan al vlug naar dromenland om uit te rusten van deze vermoeiende en geweldige dag.
Vandaag 73 mijl = 117 km.

De Teddybeercactus Opuntia bigelovii in het schitterende Yoshua Tree N.M.

Dag 6 Vrijdag 16 april.
De zon komt al vroeg op in de woestijn, als je zo toch wakker wordt met die rust en dat uitzicht is het net of je droomt! We maken eerst een wandeling in het opkomende zonlicht voor mooie foto’s, dan een vlug ontbijtje en vervolgens rijden we zuidwaarts richting Cottonwood, we maken een flink aantal fotostops langs de mooie route met Opuntia bigelovii, met bloemen, Fouquiria splendens, Echinocereus engelmannii in bloei, Asclepias en enorme Washingtonia palmen, op sommige plekken is de hele woestijn bedekt met gele eenjarige bloemen, een feestelijk gezicht.
Dan verlaten we het Joshua tree national park aan de zuidzijde en komen door een heuvelgebied met heel veel Ferocactus acanthodes, wat verder komen we dan aan de Int. 10 en rijden dan oost richting Blythe, hier voorbij passeren we de Coloradorivier en komen nu in Arizona.
Bij Quartzite gaan we dan zuid de hwy 95 op en spotten hier al snel de eerste Saguaro’s, bij mijl 70 maken we een stop en kijken op een heuvelrug, tussen de alom aanwezige Carnegia gigantea’s vinden we ook bloeiende Echinocereus engelmannii, Mammillaria grahamii, Ferocactus acanthodes en Cylinderopuntia ganderii, we zakken verder af naar Yuma, vlak voor Yuma passeren we de Gila rivier en rijden dan naar de Yuma lakes, een groot recreatie gebied, hier vinden we een mooi plekje vlak aan het water, dit nodigt uit tot zwemmen en al vlug liggen we in het koele water, heerlijk na deze vrij warme dag, na een uurtje gaan we wat kokkerellen en eten buiten, we genieten nog wat na  van de zwoele avond met een biertje, tot de muggen ons naar binnen jagen en de slaap ons overmant.
Vandaag 217 mijl = 347 km.

We stapte bijna op een ratelslang in het Orgelpijp N.M.

Dag 7, Zaterdag 17 april.
Wat is er mooier dan wakker worden en ontbijten aan een kreek van de Gila rivier, ook gaan we nog even zwemmen voor we hier vertrekken, in de buurt kijken we op een steile heuvel rond, hier groeien alleen Ferocactus cylindraceus en Occotillo’s, dan rijden we de Int. 8 op naar het oosten, een lange rechte weg door de Sonora woestijn, aan het eind komen we bij Gila Bend uit en rijden dan een stuk de hwy 85 op om te kijken of we bij de Maricopa mts. kunnen komen, dit lukt niet erg,  we keren om en rijden de 85 zuid op richting Ajo,  bij mijl 30 stoppen we bij een mooie vulkanische bergrug en maken wat foto’s tussen de Saguaro’s, het is intussen drukkend warm geworden, in Ajo gooien we de tank maar weer eens vol en gaan verder zuid naar Why, hier gaan we richting Mexico en rijden even later het Organ Pipe cactus National Monument in, een prachtig landschap met ontelbaar veel Carnegia gigantea en Stenocereus thurberi. Deze laatste is dus de orgelpijpcactus, hier een jong exemplaar.
We komen bij het bezoekers centrum aan en kijken of we hier kunnen overnachten, dit is geen probleem, er is hier een grote campsite en er staat bijna niemand, we zoeken een mooi plekje en rijden vervolgens het uitgestrekte park in, bij een flinke heuvelrug gaan we nu nog een lange  wandeling maken door de ongerepte natuur, wat hier allemaal groeit; Saguaro, Occotillo, Ferocactus emoryi, Echinocereus engelmannii ssp. fasciculatus en E, nicholii, Mammillaria grahamii, Stenocereus thurberi, Cyindropuntia bigelovii, Opuntia fulgida en O. imbricata, ook komen we nog een Gopher schildpad tegen en een flinke ratelslang die niet echt blij is dat we foto’s van hem maken, hij gaat flink te keer.
Tegen donker rijden we terug naar de camping en drinken een koel biertje waarna we wat te eten maken, de temp. is nog lekker buiten en we genieten van de mooie sterrenhemel, we gaan al vroeg slapen na deze warme en vermoeiende dag.
Vandaag 242 mijl = 387 km.

Agave palmeri het orgelpijp N.M.

Dag 8 Zondag 18 april.
Vanochtend worden we wakker tussen de Saguaro’s, het is lekker weer maar licht bewolkt, na de koffie en ontbijt pakken we ons boeltje in en rijden naar de hoofdweg, aan de overkant gaan we vervolgens de Ajo Mountain Drive op en maken een rondrit van 36 km door het adembenemende landschap met steile en bijna zwarte bergen, we maken veel stops en talrijke foto’s, de heuvels staan hier vol geel bloeiende eenjarige planten, we vinden weer het hele scala aan planten en nu ook Agave palmeri, waaronder een fraaie compacte vorm boven op de heuvel. Ook zien we voor het eerst Opuntia. bigelovii in bloei.
Na een paar uur hebben we het rondje gedaan en komen weer op de hwy 85, we rijden terug naar Why en gaan nu de 86 oost op, we komen door een zeer gevarieerd landschap en spotten voor het eerst Yucca elata en een cristaat Saguaro.
Door het indianen gebied rijden we verder richting Tucson en bij het plaatsje Pan Tak maken we de volgende stop, hier groeien grote groepen bloeiende Yucca schottii, Mammillaria grahamii en Ferocactus wislizenii, verderop komen we aan Robles Junction, doen hier wat boodschappen en draaien dan zuid de hwy 286 op, na een paar km stoppen we weer en maken foto’s van de mooie Yucca elata en Ferocactus wislizenii, de enorme barrelcactussen zitten vol grote zaadbessen dus oogsten we hier wat van, ook vinden we wat zaden van Yucca elata.
Dan rijden we door tot vlakbij Sasabe aan de Mexicaanse grens, hier gaan we weer oostwaarts richting Nogales door een onbewoond gebied, halverwege komen we door het plaatsje Arivaca en zien dat hier een RV park is, het loopt al tegen de avond dus blijven we hier overnachten, we zijn de enige klanten, dus lekker rustig vannacht.
Na een koud biertje gaan we wat te eten maken, vervolgens de administratie bijwerken en zaden schonen, we besluiten de avond met een tequila.
Vandaag 214 mijl = 343 km.

Agave gefotografeerd bij Huachua city, mogelijk de "echte"A.parryi var. huachucensis

Dag 9 Maandag 19 april.
Het is vanmorgen flink bewolkt en er valt een druppel regen, na het ontbijt rijden we richting Nogales via een andere weg dan gepland, (bij gebrek aan een goede kaart) in Nogales aangekomen is het even zoeken naar de hwy 82, dan rijden we richting Patagonia door een heel mooi gebied, overal groeien ontelbaar veel Yucca elata, Dasylirion en Agave palmeri, verderop wordt het gebied vlakker en als we in Sonoita arriveren komen we op een steppegebied met uitgestrekte grasvlakten, toch groeien er overal nog Yucca’s, Agaven en ook Ferocactus wislizenii, we draaien nu de hwy 83 op naar Canelo en de begroeiing wordt nu bosachtiger met veel lage eikebomen, dit heet het Coronado national forest, we maken een stop en vinden ook hier weer Coryphantha vivipara, Agave palmeri en Nolina microcarpa, bij een volgende stop zien we ook enkele Echinocereus pectinatus tussen het hoge gras.
Bij Canelo gaan we dan links richting Huachua mountains, een groot bergmassief op de vlakte, vlak voor de bergen komen we nu voor een slagboom en dit blijkt militair terrein te zijn, hier mogen we niet verder en rijden terug naar Sonoita, hier volgen we de hwy 82 verder oost en maken dan een stop bij en intressant lijkende heuvel, hier groeien Fouqiueria splendens, Mammillaria grahamii, Agaves en Dasylirions, dit valt een beetje tegen.
We komen dan aan de hwy 90 en gaan hier zuid naar Huachua City, ook hier overal militair gebied en nergens een weg naar de besneeuwde Huachua mts. te vinden, weer verder zuid passeren we Sierra Vista en kunnen nu wel bij de bergen komen, we rijden een stuk omhoog en gaan dan een flinke klim maken op zoek naar Agave parryi var. huachucensis, we vinden ze hier echter niet, wel een schuilplaats van illegale Mexicanen, we zitten hier heel kort aan de grens met Mexico, dan rijden we een vallei in tussen de bergen en zoeken verder maar ook hier geen A. parryi, wel komt de borderpatrol even kijken wat we aan het doen zijn, we waren dus al opgemerkt, gelukkig zien we er niet als Mexicanen uit dus laten ze ons met rust.
Op een soort natuurparkje vinden we wel een A.parryi, we vragen ons af of dit de echte A.parryi var. huachucensis is weg gehaald uit de natuur hier kort bij! (zie afb.) Als we een week later wel goede kaarten kunnen kopen blijkt dat we toch vlak bij de groeiplaats van de Agaven geweest zijn, we rijden dan verder oost,  richting Palominas en volgen de grens van Mexico tot aan Bisbee, hier zien we enorme kopermijnen, hele bergen zijn afgegraven, via de hwy 80 gaan we dan noord door een ruig berggebied naar Thombstone, onderweg weer vele Yucca’s en Agaven op de steile hellingen, tegen de avond komen we in het oude stadje Thombstone aan en hier herleeft het wilde westen, midden in dit plaatsje vinden we een plekje op het Wells Fargo RV park terwijl de (v) kogels ons om de oren vliegen, wat later wandelen we door de historische hoofdstraat en gaan dan heerlijk eten in een restaurantje, enorme biefstukken van 10 ounce, daarna zoeken we een echte saloon op en drinken nog een paar biertjes, als we onze koets opzoeken is het hele stadje al uitgestorven dus gaan we ook maar gestrekt.Ook in dit stadje vinden wij in een plantsoen de mogelijk echte A.parryi var.huachucensis.
Vandaag 253 mijl = 385 km.

Tombstone

Dag 10 Dinsdag 20 april.
Heerlijk geslapen en al vroeg weer wakker, vanochtend is het stralend weer en al lekker van temperatuur, we ontbijten buiten en wandelen vervolgens nog wat rond in Thombstone, er is nog geen mens te zien dus kunnen we mooie foto’s maken voordat de bussen vol toeristen komen, we vinden in een parkje nog prachtige grote A. parryi vormen, mogelijk opnieuw de "echte"A. parryi var.huachucensis. Huachua city is hier niet ver van dan vandaar! We kijken een uurtje rond en drinken koffie in een ouderwets zaakje, dan geven we onze koets de sporen en rijden richting Cleeson over een gravelweg, we maken een korte stop bij een heuveltje, hier vinden we Coryphantha vivipara en Yucca elata,  enkele andere stops leveren dezelfde planten op plus een Echinocereus, dit valt wat tegen in dit mooie gebied.
Voorbij Cleeson komen we op de verharde weg en via de hwy. 191 en 181 rijden we nu naar het Chiricahua Nationaal Monument, hier aangekomen gaan we door naar het hoogste viewpoint en kijken rond tussen de enorme rotsen, prachtige vergezichten over de diepe kloven en talloze standing up rocks, wat is de natuur toch mooi, ook vinden we hier weer een Echinocereus santaritensis met zijn rode knoppen, na veel foto’s rijden we terug het park uit en gaan dan noord de hwy. 186 op richting Dos Cabezas, we komen door een uitgestrekt steppegebied waar alleen een enkele Agave palmeri en Yucca elata groeit, verderop bereiken we Wilcox en rijden hier de Int. 10 oost op, nu rijden we in een streep door naar New Mexico, bij Las Cruces passeren we de Rio Grande en volgen dan de hwy. 70 oost tot we bij het White Sands Nationaal Monument aankomen, we zijn net te laat voor de zonsondergang en proberen hier dan maar te overnachten,, het park gaat echter dicht omdat het in militair gebied ligt, we rijden nu door naar Alamogordo en draaien de hwy 54 zuid op, na 20 mijl komen we in het donker bij het Oliver Lee State Park aan en vinden hier een mooi plekje op de campsite, benieuwd wat we morgenochtend te zien krijgen, we koken ons potje en na een tequila gaan we slapen.
Vandaag 389 mijl = 462 km.

White Sands National Monument

Dag 11 Woensdag 21 april.
Vanochtend worden we al vroeg wakker, we staan nu op een hele mooie plaats onder aan de Sacramento mountains, als we uit de camper stappen staan we midden tussen de cactussen, Echinocactus horizonthalonius, Echinocereus dasyacanthus, E. stramineus en E. cossineus ssp. rosei staan hier vol knoppen, het is zonnig weer met wat wolkjes, na een ontbijtje rijden we terug naar White Sands en nu blijkt dat we een uur later leven, we zitten hier in New Mexico in een andere tijdzone, we rijden het park binnen en maken een stop bij de eerste zandduinen, hier snuffelen we een poosje rond tussen de vele Yucca elata, ook vinden we enkele enorme E. triglochidiatus gonacanthus, een soort die alleen hier voorkomt, het is hier nog doodstil, we zijn de eerste bezoekers vandaag, we rijden de route door het park af en klimmen op de spierwitte zandduinen, het is super genieten hier, sommige Yucca’s zitten bijna helemaal onder het stuifzand, alleen de toppen van de bladeren zijn nog te zien.

Yucca elata en op de voorgrond Echinocereus dasyacanthus in het Oliver Lee state park

Na een paar uur en veel foto’s rijden we terug naar Alamogordo, doen hier wat boodschappen en repareren de zijdeur van de camper, er was wat losgetrild, dan rijden we door richting Cloudcroft de bergen in, we klimmen zo’n 1000 meter tot op 2500 m. in de hoop Agave neomexicana te vinden, deze groeien hier echter niet na informatie bij een Rangerpost.
Dan rijden we terug naar het Oliver Lee State Park en boeken weer een plekje op de RV site, hier horen we dat Agave neomexicana op 50 meter van onze camper groeit, we gaan gelijk kijken en vinden een aantal prachtige planten  (met zaden) vervolgens maken we een lange wandeling over de hoge bergrug en vinden hier ongelofeloos veel cactussen, Echinocereus dasyacanthus met enorme gele bloemen en E. tramineus en E. coccineus ssp.rosei ook in bloei, heel veel Echinocactus horizonthalonius, Mammillaria. grahamii en M. lasiacantha, Epithelantha micromeris, Escobaria tuberculosa, Yucca torreyi, Dasylirion wheeleri, Nolina texensis en allerlei leuke rotsplantjes en bolgewasjes, ook hier weer mooie A. neomexicana, het is echt met volle teugen genieten hier, uiteindelijk komen we terug bij ons huisje op wielen en genieten nog een poosje na met een paar koude biertjes, we knutselen nog wat te eten in mekaar en besluiten zo deze suksesvolle dag.
Vandaag 113 mijl = 180 km.

Echinocereus dasyacanthus in het Oliver Lee state park

Dag 12 Donderdag 22 april

Als we deze ochtend naar buiten kijken is het flink bewolkt en het waait hard, vannacht heeft het ook geregend,  er lijkt ander weer op komst, na de koffie en ontbijt laten we Oliver Lee achter ons en rijden weer richting Las Cruces, het wordt steeds donkerder en we krijgen nu enkele regenbuien onderweg, we komen aan de hwy.25 en gaan hier noord tot aan Caballo, hier rijden we west de hwy. 152 op,  dan maken we een stopje langs de weg bij Hillsboro en vinden enkele bloeiende Echinocereus coccineus, wat verder stoppen we opnieuw en zien dan Agave neomexicana, Coryphantha vivipara, Escobaria tuberculosa , Echinocereus   fendleri en Asclepias asperima op een kalkachtige heuvel.


 Agave parryi bij San Lorenzo bij Silvercity New Mexico op 2200 meter hoog tussen de natte sneeuwbuien

Het wordt steeds kouder en de wind neemt ook niet af, dan rijden we geleidelijk de bergen van de Mimbres mountains in en hier begint het te regenen,  als we boven de 2000 meter komen gaat de regen over in sneeuw, kort voor San Lorenzo zien we dan Agave parryi langs de weg en hier stoppen we voor een fotosessie in de sneeuwbuien, er staat ook een enkele duidelijk afwijkende vorm tussen al deze agaves deze heeft een omgeslagen eindstekel.ook groeien hier nog steeds Coryphantha vivipara, Opuntia imbricata en Echinocereus triglochidiatus op 2100 meter, met dikke jassen en mutsen is het toch nog volop genieten hier,  na een aantal mooie fotos rijden we verder omhoog door de sneeuw en komen verderop in het Gila river dal waar aan het eind van de weg het Gila Cliff Dwellings  National Monument ligt, bij het dorpje Gila Hot Springs  komen we op een RV site terecht met stroom en warm water, hier kunnen we lekker onze kachel aanzetten, dit is hard nodig want de temp. is nog maar net boven nul, dan warmen we wat kant en klaar maaltijden op, meer verpakking dan inhoud en smakeloos,  maar het vult onze hongerige magen, om warm te blijven maken we een pot thee, daarna nog een paar borrels en weer vroeg onder de wol.
Vandaag 238 mijl = 380 km.

Het Amerikaanse roodborstje Turdus migratorius

Dag 13 Vrijdag 23 april.
Na een ijskoude nacht blijven we wat langer liggen, het vriest nog buiten, na het ontbijt gaan we naar het info centrum, inmiddels is het opgeklaard en er schijnt een lekker zonnetje, vervolgens gaan we een wandeling maken naar de cliff dwellings, we steken de Gila river over en lopen dan een diepe kloof in, het pad stijgt geleidelijk door een prachtig mooi en ongerept gebied en opeens staan we voor enkele enorme grotten in een steile en hoge bergwand, we bekijken de oude indianen nederzetting en zien hoe deze mensen hier geleefd hebben, zo te zien was het hier een hard bestaan, toch is het heel indrukwekkend, aan het eind van de trail steken we de Gila river (die hier ergens ontspringt) weer over en rijden daarna het park uit richting Silver City, we gaan weer omhoog door de besneeuwde bergen en ook nu vallen er weer enkele buien, halverwege de pas stoppen we bij een populatie van Agave parryi welke half in de sneeuw staan vergezeld van de alom aanwezige C. vivipara en Echinocereus.

Vlak voor Silver City groeit deze kleiner blijvende A. parryi vorm in de sneeuw op 1900 meter hoogte

In Silver City gaan we vervolgens pinnen, tanken en boodschappen doen, ook hier zitten we nog op 1900 meter en is het erg guur, dan rijden we westwaarts via de hwy. 180 en 78, we maken nog enkele korte stops en vinden opnieuw A. parryi, via de hwy. 191 rijden we nu door naar Safford waar we tegen zessen aankomen, we zitten hier nu een stuk lager op 900 meter en de temp. wordt een stuk aangenamer, we gaan nog een stukje door naar het Roper Lake State Park, hier vinden we een mooi plekje om te overnachten en  hoeven nu niet te koukleumen, dan maken we wat te eten en doen vervolgens de dagelijkse administratie, we drinken nog een wijntje waarna we ons te ruste begeven.
Vandaag 186 mijl = 298 km

Dag 14 Zaterdag 24 april.
We zijn al vroeg wakker, het is prachtig weer, geen wolkje te zien, een paar km verderop ligt de enorme Mount Graham nog helemaal met sneeuw bedekt., na het ontbijt kijken we wat rond op een heuveltje in de buurt en vinden alleen enkele Ferocactus wislizenii, hierna rijden we via Safford naar Bylas, hier beginnen de Saguaro’s weer voor te komen en we stoppen in een mooi heuvelgebied met talrijke bloeiende Yucca schottii, Mammillaria grahamii, Echinocereus. engelmannii, Cor. vivipara , Grusonia  parishii en Carnegia gigantea, ook staan er veel verschillende eenjarige planten in bloei, een kleurrijk geheel.
Wat later rijden we door naar Globe en gaan hier de hwy. 60 noord op, bij mijl 261 stoppen we bij een hoge heuvel en worstelen ons omhoog door de stekelige cat claw struiken, hier vinden we Agave chrysantha het valt op dat de planten erg veel lijken op A.palmeri, we zien dan ook vele vormen, ook staan hier grote aantallen prachtig bloeiende Echinocereus bonkerae en  een eenzame Coryphantha. vivipara. Tot slot nog wat leuke knolplantjes, een Calochortis. Hier nog een van dichtbij,

Agave chrysantha ten Noorden van Globe is erg variabel

We keren weer om en rijden via Globe verder west tot voorbij Superior, hier komen we bij het Boyce Thompson Arboretum, we laten U nu een 6 tal afbeeldingen zien van Agaven in dit park, dit als hulp bij determinatie van de soorten. Het zijn:A.harvardiana, 2 A.shrevei, 3. A. shrevei ssp. matapensis, 4. A. gracilipes, een plant waar iedereen zich afvraagt of het ook niet een A. neomexicana is.Dan 5. de A. neomexicana, 6 de A. albomarginata, en tot slot de bonte A murpheyi. Ondanks de enorme drukte, er is een fair aan de gang , vinden we een parkeerplaatsje en gaan dan een paar uur in de grote aangelegde tuinen rondkijken, een mooi park met veel bijzondere planten en ook cactussen en agaven uit verschillende streken van Amerika en Mexico, helaas is ook hier het onderhoud niet om naar huis te schrijven, we kijken uitgebreid rond, het is intussen behoorlijk warm geworden, en zelfs een ratelslang kruist ons pad, eind van de middag gaan we verder en rijden nu door naar Phoenix, bij Apache Junction rijden we dan noord de Apache trail op en komen bij het Lost Dutchman State Park terecht, hier vinden we een prachtig plekje met uitzicht op de Supersticion mountains, we eten lekker buiten en genieten met een wijntje van de ondergaande zon op een van de mooiste plekjes tot nu toe.
Vandaag 169 mijl = 270 km.

Vooral de staatsparken hebben adembenemend fraaie campeerplekken

Dag 15 Zondag 25 april.
Deze dag begint zeer zonnig en het wordt al vlug warm, we ontbijten wat later dan gewoonlijk en rijden daarna naar het vlakbij gelegen museum dorp Goldfield, hier vind je de grootste collectie antiek uit de tijd van het wilde westen bij elkaar verzameld, er is enorm veel te zien in en om de oude gebouwen, we drinken hier nog iets wat op koffie lijkt, dan rijden we de Apache trail verder op naar het noorden, deze weg loopt door een ontzettend mooi berggebied, langs de hele weg groeien ontelbaar veel en grote cactussen, Saguaro’s, Ferocactus cylindraceus, Echinocereus bonkerae volop in bloei, Mammillaria. grahamii, mooie bloeiende Dudleya saxosa, Agave arizonica en ook nog Agave toumeyana.afb. dichtbij. Ook nog een prachtige Opuntia spec. in bloei.
Door diepe kloven en langs steile rotswanden volgen we de deels onverharde weg en komen na enkele uren bij de stuwdam aan het Theodore Roosevelt Lake uit, hier eten we wat en rijden dan over een mooie brug verder noord de hwy.188 op, nog steeds overal Saguaros tot aan de rand van het stuwmeer, sommige staan zelfs in het water, na een mooie rit passeren we Payson en gaan dan een stuk verderop naar het Tonto Natural Bridge Park, hier wandelen we de diepe kloof in en komen onder een enorme, door het water uit de bergen uitgesleten, natuurlijke brug terecht, erg indrukwekkend wat de natuur kan vormen.
Helaas is hier geen kampeer gelegenheid dus rijden we door naar het kleine plaatsje Pine en kijken of daar wat te vinden is, we komen bij een mooi plekje aan de rand van een bos met op de achtergrond de Mogollon Rim, een hoog en steil bergmassief en slaan hier ons kamp in het wild op, we eten wat en genieten nog van de laatste zonnestralen, daarna koelt het snel af, we staan hier op 1600 meter, na de administratie gaat al snel het licht uit en vertrekken we naar hogere sferen, vandaag hebben we de mooiste route ooit gereden.
117 mijl = 187 km.

Op 2200 meter hoog vinden we een fraaie populatie van A. parryi bij het plaatsje Srawberry hwy 87.

Dag 16 Maandag 26 april.
Al vroeg zijn we weer op pad, het is lekker weer en de zon schijnt, we laten Pine achter ons en rijden via Strawberry omhoog de hwy.87 een stuk op, bij Lookout stoppen we bij een weg het bos in, deze is nog afgesloten (vanwege de sneeuw) dan gaan we maar lopen en na een km of  5 tussen de nog volop aanwezige sneeuw komen  we boven op de rim van de bergrug uit, we staan nu op 2200 meter met een prachtig uitzicht, we vinden hier een flinke populatie  Agave parryi langs de steile rotswanden en ook Echinocereus triglochidiatus, na de nodige foto’s lopen we terug en vinden in het bos heel mooi bloeiende Lewisia brachycalyx tussen de smeltende sneeuw.
Terug bij onze koets rijden we dan noordwaarts de hwy. 260 op, bij mijl 246 stoppen we bij een steenachtige heuvel welke vol staat met heel mooie Agave parryi van klein tot groot, ook hier weer E. triglochidiatus en grote clusters van Coryphantha vivipara, veel Agaven zijn al bezig een bloeiaar te vormen.
We gaan weer verder en na een hele lange afdaling komen we in het dal bij Camp Verde , we passeren de Verde rivier en gaan dan zuidwaarts en via de hwy. 169 naar Dewey, vervolgens noord via Presscot Valley naar de Mingus Mountains, hier gaat het weer flink omhoog, tot boven de 2000 meter, ook hier ligt nog sneeuw, op het plateau rijden we een bosweg op en vinden opnieuw E. coccineus en C. vivipara evenals A.parryi var. couesii, de rit gaat dan verder richting Jerome, door een mooi gebied met diepe kloven dalen we weer flink en in Jerome aangekomen maken we een stop en drinken een biertje in een bikerscafe, dit is een leuk toeristisch plaatsje dat tegen de steile bergwand aangeplakt lijkt, dan dalen we nog 700 meter en komen weer in het Verde River dal terecht, we rijden door Cottonwood en zoeken hier het Dead Horse Farm State Park op, we vinden een mooi plekje met water en stroom voor 20 dollar, dan rijden we het stadje in en doen eerst boodschappen, dan gaan we weer eens uit eten bij een Mexicaans restaurant en vervolgens zit ook deze intressante dag er weer op.
Vandaag 139 mijl = 222 km.

Dag 17 Dinsdag 27 april.
Zodra de zon opkomt zijn we al in de weer, na een ontbijtje en koffie lopen we naar een kalkachtige heuvel aan de overkant van de weg, er groeit echter weinig bijzonders, alleen Yucca schottii en Y. elata utahensis, een klein blijvende vorm met korte bloeiaren.
We breken ons kamp op en rijden dan richting Sedona, hier gaan we het Red Rock State Park bezoeken, we maken een flinke wandeling door dit bijzonder mooie park, hier vinden we ook Agave parryi couesii en Echinocereus triglochidiatus ssp. mojavensisop de rode zandsteen rotsen.
Na dit mooie park passeren we de toeristenstad Sedona en rijden verder noord door de Oak Creek Canyon, weer door een indrukwekkend landschap, we kijken nog een poosje rond in het Slide Rock State Park, dit valt wat tegen, heel toeristisch en alles is vertrapt, Agave parryi v. couesii groeit hier ook weer, we rijden door naar het begin van de kloof en nu klimmen we steil omhoog naar een hoogvlakte op 2100 meter, het landschap verandert nu in eiken en naaldbossen, we rijden verder naar Flagstaff en na wat zoeken komen we op de hwy 180 west terecht, rechts van de weg liggen de met sneeuw bedekte San Francisco Peaks, het hoogste punt van Arizona met 3700 meter, de weg gaat verder over de eindeloze hoogvlakte van het Coconino Plateau met afwisselend eiken, berken en naaldbossen, op veel  plaatsen is de sneeuw nog niet gesmolten en liggen er ruggen van een meter hoog, regelmatig zien we hier ook sporen van storm en brandschade in de bossen.
Halverwege de middag komen we bij het Grand Canyon National Monument aan en betalen 25 dollar entree, hiervoor kun je 7 dagen in het park vertoeven, dan zoeken we eerst een kampeerplaats, het is ontzettend druk hier, we vinden een mooi plekje in een bos en wandelen daarna naar de zuid rim van de Canyon, en dan plotseling staan we voor de gigantische kloof, zo immens dat je er even stil van wordt, helaas is het flink bewolkt geworden en het stormt ook flink, toch kunnen we redelijke foto’s maken, we volgen de rim trail een paar km en vinden Agave utahensis ssp.kaibabensis, Yucca baccata, Echinocereus triglochidiatus ssp. mojavensis en Coryphantha vivipara, dit mooie plantje groeit echt overal, en moet vaak onder een dik pak sneeuw overwinteren.
Het begint steeds kouder te worden en hebben medelijden met de campeerders bij een armzalig kampvuurtje. Wij zoeken onze warme camper op, als diner bakken we een heerlijke ribeye en besluiten deze uitmuntende dag met een tequila.
Vandaag 215 mijl = 344 km.

Agave utahensis ssp.kaibabensis groeit in de Grand Canyon

Dag 18 Woensdag 28 april.
Als de ochtend gloort worden we wakker, de zon schijnt en er staat veel wind, na de koffie rijden we naar het bezoekers centrum, van hier uit rijdt er een shuttle bus rond en om half 8 staan we boven op het Yaki point op 2171 meter, hier gaan we bijna als eersten de canyon in via de South Kaibab trail en dalen geleidelijk af tot 1676 meter, we gaan tot onder aan de O’Neill butte en zijn dan nog maar op een derde van de afdaling ,het is een prachtige tocht met onvergetelijke vergezichten, langs de trail groeien Yucca baccata en Agave utahensis kaibabensis, vrij groot wordende en opvallend groene planten, heel anders dan bij ons in cultuur. Enkele beginnen al een bloemaar te tonen. De trail is redelijk  goed te lopen, alleen de harde koude wind maakt het onaangenaam, als we omhoog lopen komen er hordes met mensen naar beneden en is het gedaan met de rust, vier uur later en veel foto’s rijker zijn we weer boven, zo is er weer een wens vervuld.
We zoeken onze camper weer op en rijden dan de hwy 64 oost op, deze weg loopt langs de canyon rim en we maken nog enkele foto stops waarbij de Colorado river in de diepte ook te zien is, we maken nog een foto van een oude afbeelding waar ook al de Agave utahensis is te zien en dan verlaten we het Nationale Park en stevenen op Cameron aan, het gaat steeds harder waaien en als we de hwy 89 noord bereiken komen we in een hevige zandstorm terecht, rechts van de weg ligt de Painted Desert maar er is door het stof weinig van te zien, wel begrijpen we nu waar deze naam vandaan komt, door het opwaaiende zand worden de heuvels hier glad geslepen, na een barre tocht met soms bijna geen zicht bereiken we het stadje Page, hier steken we Colorado rivier over bij Lake Powell en zoeken hier bij Whaweap een mooi kampeerplekje, er is plaats genoeg.
Dan rijden we terug naar Page en gaan hier lekker Mexicaans eten, met een lekkere koude Negra Modelo erbij komen we weer en beetje bij van de vele inspanningen van vandaag, dan zoeken we onze campsite weer op en gaan al vlug onder zeil, het stormt nog steeds en onze hele hut staat te schudden.
Vandaag 184 mijl = 294 km.

Monument Valley wereldberoemd, wij hadden hier geregeld natte sneeuwbuien

Dag 19 Donderdag 29 april.
Lekker vroeg opgestaan, dan heb je wat aan de dag, de wind is vanochtend gaan liggen maar het is nog bewolkt, we laten Page achter ons nadat we getankt hebben en volgen de hwy 98 naar Kayenta, door prachtige landschappen rijden we door het gebied van de Hopi indianen, bij Kayenta gaan we noord de hwy 163 op en komen wat verderop bij het Monument Valley National Monument aan, de steile rotspieken zijn al van verre te zien,  we maken gelijk al wat fotos want de zon laat zich nu en dan zien, dan beginnen we aan de route van 22 mijl door het park en de onverharde weg is goed te doen met onze koets, terwijl er in de verte dreigende luchten opdoemen spotten we langs de weg een aantal Sclerocactus whipplei, mooie grote planten vol knoppen, ze staan op open gaan maar geen zon en de koude wind houdt ze hiervan af, na wat fotos rijden we verder en dan begint het zowaar te sneeuwen, grote sneeuwwolken zakken telkens tussen de bergen door en zorgen voor een onwerkelijk panorama, tussen de buien door maken we enkele fotostops en proberen Sclero’s in de sneeuw te vinden, dit lukt niet want de sneeuw smelt te snel, we vinden hier ook een mooie Yucca angustifolia, een Sedum soort en verschillende eenjarige bloeiende planten.
Rond de middag zijn we hier uitgekeken en rijden verder noordwaarts, nu komen we in Utah en vervolgen onze weg naar Mexican Hat, de wind neemt ook flink toe en we komen weer door een zandstorm, gelukkig niet zo hevig als gisteren, we passeren de San Juan River en zien dan in de verte de opvallende Mexican Hat heuvel, hier maken we wat foto’s en gaan dan weer vlug de warme wagen in, het is te guur om hier naar de Pediocactussen te gaan zoeken welke hier groeien, we gaan verder en rijden dan de weg naar het Goose Neck National Park een stukje op, dan zien we boven de weg enkele bloeiende Echinocereus triglochidiatus ssp. mojavensis en kijken hier wat verder rond, hier groeien ook hele grote en mooie Sclerocactus parviflorus met knoppen op een vlak terreintje, evenals Echinocereus fendleri.
of E.engelmannii ssp. decumbensWe gaan verder noord, via Bluff nemen we dan de hwy 191 noord naar Blanding en maken een stop bij een rotsachtig heuveltje, hier vinden we vlak aan de weg een flink aantal Sclerocactus parviflorus, op sommige plekjes ligt hier nog sneeuw, en er groeien ook verschillende bloeiende rotsplantjes met op de achtergrond de besneeuwde La Sal Mountains.
Via Monticello rijden we dan door richting Moab en passeren het Canyonlands NP. ook hier volop mooie rotsformaties langs de weg, voor ons uit wordt de lucht nu ontzettend donker en er vallen flinke sneeuwbuien, gelukkig glippen we er net tussendoor en als we in Moab aankomen  schijnt de zon weer, de hoge bergen op de achtergrond zijn helemaal wit van de sneeuw, vlak bij de Colorado rivier vinden we een campsite, en er is ook nog een plekje voor ons, we rijden naar Moab terug en gaan vervolgens wat eten en bieren bij de Moab Brewey, een plaatselijke micro brouwerij, hierna rijden we terug en koppelen onze camper weer aan, het is weer flink afgekoeld dus zetten we onze open haard maar weer eens aan om op te warmen voor we gaan slapen.
Vandaag 320 mijl = 512 km.

Delicate Arch in het schitterende Arches National Park

Dag 20 Vrijdag 30 april.
Met het ochtendgloren zijn we weer van de partij en ontbijten vlug, het lijkt mooi weer te worden maar de temp. is nog erg laag, we rijden vlug naar het Arches National Park, zolang de zon nog schijnt hebben we mooi licht voor foto’s, we rijden flink omhoog het park in en vallen hier van de ene verbazing in de andere, wat een prachtig gebied, na een paar km stoppen we om wat fotos te maken bij Three Gossips en hier vinden we gelijk al Sclerocactus whipplei, dan gaan we verder naar de parking bij Wolfe Ranch en beginnen hier aan de 5 km lange trail naar de Delicate Arch, het loopt ook nog 180 meter omhoog en we komen door een ontzettend mooi gebied, als we om een enorme rots heen lopen staan we plots voor de indrukwekkende boog, door de natuur uitgesleten op een hoog plateau, de zon werkt ook mee en we maken prachtige foto’s, gelukkig zijn we hier al vroeg, er is nog niemand, op de terugweg komen we al tientallen mensen tegen, na deze indrukwekkende tocht gaan we verder en bekijken achtereenvolgens Skyline Arch, Tunnel Arch, Pinetree Arch, Landscape Arch, Fiery Furnace en Balanced Rock, dan rijden we terug naar het lower Delicate Arch viewpoint en gaan de bijzondere boog nu van beneden af bekijken, nu zien we pas hoe groot en hoog dit gebied is, de mensen die daar boven lopen zijn maar stipjes, aan planten groeit er maar weinig op de grote kale rotsen, we vinden een mooie bloeiende Asclepias, Yucca angustifolia en Echinocereus triglochidiatus in bloei.
Na heel veel mooie foto’s verlaten we het park, via de hwy. 191 noord rijden we de hwy. 313 op, ook weer door een adembenemend mooi gebied rijden we omhoog tot we op een hoogvlakte komen, hier rijden we naar het Dead Horse Point state park en kijken rond op een viewpoint op de rand van de hoogvlakte, hier kijken we uit over de grote canyon waar de Colorado rivier 600 meter lager doorheen loopt, een geweldig panorama met op de achtergrond de met sneeuw bedekte La Sal mountains, tegen de avond rijden we naar de Horse Thief campground en slaan hier ons bivak op, terwijl de sneeuwvlokken ons weer om de oren vliegen, dit gaat opnieuw een koude nacht worden, we maken wat warms te eten en kruipen dan al snel in onze slaapzak.
Vandaag 92 mijl = 152 km

Mesa Arch in Canyon Lands N.M.

Dag 21 Zaterdag 1 mei.
Na een koude nacht zijn we al weer vroeg op, het is wat bewolkt en het vriest nog als we op pad gaan, om 6 uur zijn we al klaar met ontbijten dus rijden we lekker vroeg maar het Canyonlands National Park een stukje verderop, we rijden de weg helemaal af en komen dan bij het Island in the Sky, de zuidelijkste punt van dit park, ver beneden ons stroomt de Green River uit in de Colorado River, hier gaan we ook weer een trail lopen langs de enorme steile randen van de canyons, er is heel veel te zien hier, vooral de uitgestrekte panorama’s zijn erg fotogeniek in de ochtendzon, er is geen mens te zien dus kunnen we lekker onze gang gaan.
Wat later op de ochtend rijden we verder door het park en kijken nog rond op enkele andere plaatsen, bij de enorme Whale Rock volgen we ook weer een trail en hier vinden we de mooie kleine Yucca angustifolia en Echinocereus triglochidiatus. Als laatste bezoeken we de Mesa Arch, een grote natuurlijke brug aan de rand van de diepe canyon, als je er bovenop staat kijk je honderden meters in de diepte en ooit zal dit gevaarte naar beneden donderen door de erosie, na de nodige foto’s gaan we verder, er komt weer bewolking opzetten en er waait een koude wind, de dikke jas en muts blijven aan vandaag.
Rond de middag verlaten we dit prachtige park en rijden verder noord tot aan de Int.70, hier gaan we west naar het oude stadje Green river, doen wat boodschappen en tanken ook maar weer eens, hier ligt nog een stuk van de oude Route 66, veel zaakjes zijn vervallen en verlaten, we zijn nu op het noordelijkste punt van deze reis aangekomen en bij Dewey gaan we nu zuid de hwy. 24 op naar Hanksville, ook weer langs mooie bergruggen, onderweg zien we nog enkele Sclerocactussen maar kunnen nergens stoppen, bij Hanksville, een dorpje met zes huisjes gaan we west en na 20 mijl komen we bij het Capitol Reef National Park aan, ook dit ligt in een erg mooi berggebied, het bezoekers centrum is al dicht dus zoeken we een plekje op de campsite,  voor tien dollar hebben we een mooie plaats, we relaxen een poosje met een lekker biertje en gaan dan wat te eten maken, vanavond chili con carne en ik denk dat ze vergeten waren de carne in het blik te doen, na de adm. en een tequila kruipen we weer vlug in onze warme slaapzak, het koelt al weer flink af, we zitten nog steeds op 1700 meter.
Vandaag 112 mijl = 179 km.

Sclerocactus whipplei langs de Hickman Bridge Trail in Capital Reef National Park

Dag 22 Zondag 2 mei.
Vannacht de zoveelste koude nacht, het heeft wat gesneeuwd maar als het licht wordt is alles weg, we zijn wat later vanochtend want het is bewolkt, we rijden toch vrij vroeg het park in, er is nog niemand, we lopen eerst een trail naar de Grand Wash narrows, een enorme grote en smalle kloof, vervolgens klimmen we 345 meter omhoog via de trail naar de Cassidy Arch, ook weer een hele belevenis, er waait nog een harde koude wind door de kloven, niet echt prettig, rond de middag komt de zon door en wordt het wat behaagelijker, we maken een aantal foto’s van de grote boog en de mooie panorama’s waarna we weer afdalen, onderweg komen we ook Echinocereus triglochidiatus weer tegen, beneden aangekomen rijden we naar een andere trail en lopen dan 120 meter omhoog naar de Hickman Bridge, onderweg vinden we op enkele vlakke stukken een aantal mooie Sclerocactus whipplei vol knoppen, hier nog een jonger exemplaar, ook vinden we uiters kleine zaailingen evenals E. triglochidiatus in bloei, een mooie kleine Yucca angustifolia en leuke bloeiende rotsplantjes.
Door een prachtig gebied vol kloven komen we dan bij de enorme Hickman Bridge, deze is zeker de moeite van de tocht waard, na veel foto’s lopen we terug  (vandaag al 8 mijl) en rijden vervolgens het park uit naar het westen, aan het eind gaan we dan zuid de hwy. 12 op richting Boulder, het gaat nu flink omhoog naar de Boulder Mountains en al snel rijden we door de besneeuwde bossen, op 2770 meter maken we een stop bij een viewpoint en vinden hier onverwacht een flink aantal mooie grote Pediocactus simpsonii, de grootste is wel 12 cm in diameter en diverse planten zitten vol knoppen, ook komen we enkele bloeiende exemplaren tegen, de sneeuw is hier op de zuidhelling nog maar net gesmolten en terwijl we bezig zijn komt er net een sneeuwbui over, je snapt niet dat hier cactussen kunnen groeien, als we uitgefotoot zijn rijden we verder door afwisselende landschappen richting Brice Canyon National Park, hier arriveren we tegen de avond en vinden nog een plaats op het Ruby’s Inn RV park, ook hier is het nog flink koud op ruim 2350 meter en vannacht wordt er vorst verwacht, tussen de bomen ligt hier nog overal sneeuw, gelukkig hebben we hier een stroom aansluiting zodat we onze kachel aan kunnen zetten, tegen de avond gaan we wat eten in een soort v.d.Valk restaurant en zoeken daarna in het pikkedonker ons knusse hutje weer op, het is nu lekker warm binnen, dan voor het slapen nog een borreltje en deze lange en intressante dag zit er weer op.
Vandaag 134 mijl = 215 km. 

Brice Canyon National Park

Dag 23 Maandag 3 mei.
Erg vroeg wakker na een koude nacht, als we om 6 uur wegrijden vriest het nog, bij de ingang van het park is nog niemand, we zoeken het Sunrise point op en lopen door de ijzige wind naar boven, dan zien we onder ons een adembenemend mooi landschap in de ochtend zon, op veel plekken ligt nog volop sneeuw, een sprookjesachtig schouwspel, we staan hier op 2500 meter, dan lopen we naar beneden het dal in, en in de zon en uit de wind is het wat aangenamer, we maken erg veel foto’s, je raakt hier niet uitgekeken, dan rijden we nog naar enkele andere uitkijkpunten en na een paar uur hebben we alles hier gezien, we rijden het nationale park uit waar inmiddels tientallen bussen aankomen, via de hwy. 12 en 89 komen we op de hwy. 9 Langs de weg staat daar een antieke camper van hout, we gaan verder naar het Zion National Park, hier moeten we 25 dollar betalen om door het park heen te rijden, we maken eerst een stop bij de Checkerboard Mesa en kijken wat rond, hier groeien Opuntia basilaris en Echinocereus triglochidiatus, we volgen de weg verder en komen dan door een lange smalle tunnel, onze spiegels moeten zelfs ingeklapt worden, dan volgt een lange steile afdaling en nu komen we langs het visitor centre, het is hier ontzettend druk, het lijkt wel een pretpark, dit is niet ons ding dus  besluiten we door te rijden, weg van de drukte, in Rockville doen we wat boodschappen en rijden dan via St. George de Int. 15 west op tot aan Beaverdam, hier gaan we noord de old hwy.91 op, we rijden door tot bij mijl 12 en zien hier Agave utahensis var. nevadensis op een heuvelrug staan, we rijden nog een stuk door tot mijl 16 en kijken hier een poosje rond op een rotsachtige helling, hier vinden we opnieuw A. utahenisis var.nevadensis Coryphantha vivipara in bloei, Opuntia erinacea en Echinocereus engelmanni  met knoppen.


Valley of Fire State Park

We volgen de weg door de vallei tot bij mijl 20 en hier zien we mooie bloeiende pollen Phlox op een steile helling, dan rijden we terug naar mijl 12 en klimmen hier de heuvel op, nu komen we in een cactus paradijs terecht, A. utahensis var. nevadensis staat bijna in bloei, verder Ferocactus cylindraceus, en vele bloeiende planten van Echinocereus engelmannii en Opuntia erinacea, ook groeien hier veel mooie grote Echinomastus johnsonii (ook wel Sclerocactus) met opvallende bloemen.
Overal in de omtrek zijn nog sporen te zien van een enorme brand, alleen dit heuveltje is gespaard gebleven, veel Yucca brevifolia en Y. schidigera zijn compleet afgebrand maar maken al nieuwe uitlopers, ook groeit er nu veel bloeiend eenjarig spul.
We genieten hier volop, ook de temperatuur is flink gestegen en de zon schijnt lekker, het is hier helemaal onbewolkt, we staan nu op 1000 meter en hebben de kou achter ons gelaten.
Tegen de avond rijden we terug naar Beaverdam, hier zoeken we een plekje op het Chief Sleep Easy RV Park, er is niemand aanwezig dus zelfbediening, zo makkelijk is dat hier, je doet tien dollar in een envelopje, autonummer en plaatsnummer er op en dan in de brievenbus,
we genieten nog van de laatste zonnestralen met een koel biertje en maken dan wat te eten, na de adm. gaan we al vlug slapen na deze lange vermoeiende dag, vannacht zullen we in ieder geval geen kou meer hebben. Vandaag 208 mijl = 333km gereden.

Agave utahensis var. eborispina .

Dag 24 Dinsdag 4 mei.
Voor dag en dauw zijn we al weer uit de veren, na het ontbijt vertrekken we al vroeg, op de campsite is alles nog zoals we kwamen, doodstil, we rijden nu de Int. 15 zuid op en slaan bij Glendale links af, de hwy. 93 op naar het zuiden, voorbij Overton gaan we dan rechts naar het Valley of Fire State Park, hier aangekomen maken we een flinke wandeling door het prachtige gebied met rode zandsteen rotsen, aan planten vinden we weinig, Opuntia basilaris en Echinocactus polycephalus, wel bloeit er veel eenjarig spul, we rijden verder door het mooie gebied en komen dan weer op de Int. 15 uit, van hieruit rijden we dan noordwaarts de hwy. 93 op richting Alamo, een kaarsrechte weg door een enorme vlakte, we maken nog een stop en vinden dan Echinocereus engelmannii, E. polycephalus en Opuntia basilaris, je zou hier meer verwachten gezien de stenige ondergrond.                                                                                  Na een ellenlange rit stoppen we op 1700 meter en na een flinke zoektocht over enkele heuvels vinden we Agave utahensis eborispina, prachtige planten met  hele lange eindstekels, verder nog Coryphantha vivipara, Echinocereus triglochidiatus ssp mojavensis , Yucca brevifolia en Y. schidigera, ook groeien hier verschillende kussenvormige rotsplanten, na een lange fotosessie rijden we dezelfde weg terug en stevenen dan op Las Vegas aan, hier gaan we de rondweg 215 op en raken dan het spoor bijster, de weg die we zoeken staat niet aangegeven, uiteindelijk komen we bij een herkenningspunt en rijden dan naar de vlakbij gelegen Red Rock Canyon en tegen donker komen we op de campsite aan waar we al eerder waren, we bieren en eten nog wat en gaan dan lekker pitten na deze lange, warme maar ook suksesvolle dag.
Vandaag maar liefst 402 mijl = 643 km op de teller.

Agave utahensis var. eborispina

Dag 25 Woensdag 5 mei.
Na de lange rit van gister staan we wat later op en ontbijten buiten, het lijkt een warme dag te worden, eerst nog een wandeling van 2 uur naar enkele heuvels met ontelbaar veel Ferocactus cylindraceus, E. engelmannii, Cor. vivipara en Ec.polycephalus.
Dan rijden we richting Las Vegas en gaan de rondweg 215 weer op richting Henderson, hierna nemen we de hwy. 93 zuid en passeren de Hoover dam, een heel circus hier met uitgebreide controle en heel veel toeristen, nu komen we weer in Arizona, we volgen de 93 tot bij Kingman en rijden nu weer volop door cactusgebied, in Kingman tanken we en eten wat, dan rijden we de historische Route 66 op naar Oatman, de verlaten weg loopt door een mooi berggebied en op het hoogste punt stoppen we op de Sitgraeves pass, we klimmen een heuvel op en vinden hier Agave mckelveyana, geen opvallende planten, ze bloeien al vrij klein, na een spectaculaire afdaling, (we zien in de diepte de autowrakken van weleer liggen) komen we in het oude mijnstadje Oatman aan en drinken hier een biertje in de saloon, ook dit is een toeristen plaatsje, en als er een bus met Fransen stopt gaan we maar verder, nu rijden we door tot aan Golden shores, een klein plaatsje aan het Topock Marsh stuwmeer, aan de oever van het meer komen we bij Fivemile landing op een mooi gelegen campsite terecht en krijgen een leuk plekje vlak bij het water.
Wat later rijden we naar het stadje en gaan lekker eten in het plaatselijke restaurant, het is heerlijk weer dus kunnen we buiten eten, het is hier gezellig en na nog een paar biertjes rijden we terug, koppelen onze koets aan en kruipen in ons mandje.
Vandaag 183 mijl = 293 km.

Agave mckelveana on route 66

Dag 26 Donderdag 6 mei.
Na een warme nacht zijn we wat later op (drank?) de zon schijnt al volop als we buiten ontbijten, we kijken op ons gemak wat bij het meer rond en rijden dan naar Topock, hier gaan we de Int. 40 west op en passeren de Colorado rivier weer eens, nu komen we in California, een paar mijl verder gaan we zuid de hwy. 95 op en rijden vervolgens door een enorm groot en droog gebied, er groeit niks en er woont niemand, we maken een stopje bij een heuvel maar er groeit niks op het grove graniet, wel is hier een schuilplaats van illegale Mexicanen, gezien de achtergelaten spullen, we gaan verder naar Vital Junction en nemen hier de 62 west en dan de hwy.177 zuid, over eindeloze kale vlaktes bereiken we de bewoonde wereld bij Desert Center en gaan hier de Int. 10 west op tot aan Indio, nu gaan we opnieuw zuid en passeren Palm Desert, zo te zien wonen hier veel rijke mensen en overal mooi aangelegde tuinen en parken, er wordt hier niet op een litertje water gekeken.
Via de hwy. 74 rijden we nu het San Bernadino berggebied in en spotten al snel Agave deserti, veel planten staan mooi te bloeien en (dichtbij) ook groeien hier Mammillaria grahamii en Ferocactus cylindraceus, prachtig zwaar bedoornde planten, we rijden verder omhoog en zien dan de grote dikke bloeiaren van Yucca whipplei tussen de struikachtige begroeiing, bij een kale heuvelrug gaan we op verkenning en zien hier talrijke whipplei’s van klein tot groot en ook veel Agave deserti, Wim vindt zelfs een bonte! Sommige van deze planten lijken wel wat op Agave shawii, Echinocereus engelmannii is hier ook volop aanwezig met de prachtige bloemen vol open, verder vinden we hier Dudleya saxosa in bloei en Nolina parryi, dit was een leuke stop, wat verder komen we op een hoogvlakte en steken deze over, bij Cahuila gaat het weer omlaag door een gebied met enorme grote keien, dan rijden we de hwy. 79 zuid op en komen bij Oak Grove een mooi RV park tegen in de bossen, we rijden er op en er is niemand aanwezig, dus zoeken we een mooi plaatsje en genieten nog een uurtje van de zon, dan eten we lekker buiten met een Californies wijntje er bij, moe van deze lange warme dag gaan we dan met de kippen op stok.
Vandaag 241 mijl = 386 km.

Dag 27 Vrijdag 7 mei.
Al vroeg schijnt de zon in de koets, we ontbijten buiten en zijn dan weer klaar voor nieuwe dingen, we trekken oostwaarts door de bosrijke en groene heuvels en als we over de laatste heuvelrug komen, kijken we uit over een enorme laagvlakte, het ziet er woestijnachtig uit en in de verte is de Salton see te zien, we beginnen aan een bochtige afdaling van 1000 meter, halverwege zien we al volop cactussen en maken een stopje, er staan hier tientallen bloeiende Agave deserti, Ferocactus cylindraceus, Mammillaria dioica en vele bloeiende Occotillo’s, dan rijden we door naar beneden en komen in Borrego Springs aan, hier bezoeken we het Anza Borrego naitonal park infocentrum en krijgen veel informatie over dit gebied, dan doen we boodschappen en tanken maar weer eens, het is intussen erg warm geworden en de zon brandt ongenadig op onze karkassen, de kou van de afgelopen weken is nu wel uit onze botten verdwenen, we rijden het grote park in en gaan dan naar de groeiplaats van Bursera microphylla, na een wandeling van 1 mijl komen we op de groeiplaats van deze bijzondere boom, er staat nog maar een exemplaar en dit is de noordelijkste groeiplaats van deze planten, in Mexico komen ze volop voor, verder groeit hier weinig op enkele  Ferocactus cylindraceus na.
We rijden terug naar Borrego Springs en ontdekken hier een prachtig RV park met zwembad, met een kortingsbon kunnen we hier voor 40 dollar overnachten, vanwege de warmte liggen we de rest van de dag aan en in het zwembad, tegen de avond rijden we naar een Mexicaans restaurant en eten hier gezellig buiten, het is nog steeds aangenaam warm als we ons plaatsje  terug opzoeken, na de administratie gaan we al weer op tijd slapen.
Vandaag 95 mijl = 152 km.

Ferocactus viridescens in Border Field State park op de grens met Mexico bij Tijuana/San Diego

Dag 28 Zaterdag 8 mei.
Alweer een zonnige dag, we ontbijten buiten en maken dan aanstalten om te vertrekken, van Borrego Springs rijden we zuidwaarts naar de Interstate 8, ook weer door mooie afwisselende gebieden, zei het dat op een aantal plaatsen een bosbrand gewoed heeft, grote stukken natuur zijn verwoest, op de Int. 8 aangekomen spoeden we dan west naar San Diego en vanhier zuid naar de grens met Mexico, hier zoeken we het Border Field state park op en maken een wandeling naar de pacific kust, een km verder zuid kijken we op de grote stad Tijuana en duidelijk is de hoge afrastering van de grens te zien, de hele kustvlakte staat hier vol eenjarige bloeiende planten en verschillende succulenten uit het geslacht Mesembrianthemum, vervolgens kijken we op een heuveltje vlak bij de grens, hier groeien Bergerocactus emoryi,ook in bloei, Ferocactus viridescens, Mammillaria dioica, Dudleya brittonii en D, attenuata, bijna alles staat in bloei, als we hier aan het rondscharrelen zijn komt er iemand van de border patrol aanrijden en waarschuwt ons dat hier veel cactussen staan, ja daar komen we juist voor, de agent wenst ons een prettige dag en gaat weer verder, na een poosje gaan we terug en rijden via de Int. 5 noordwaarts door San Diego heen, wat verder zoeken we de oude kustweg 101 op en volgen deze verder richting Oceanside, de hele kust is hier volgebouwd, ook enkele RV parken die we passeren staan vol, dan komen we in Oceanside aan en vinden hier wel een plekje om te overnachten, tegen de avond wandelen we naar de kust, via een boulevard komen we op een grote wandelpier, hier gaan we een visje eten en zien ook de zon ondergaan, het koelt nu flink af en we lopen snel terug naar onze camper, hier doen we de adm. en gaan dan maar weer  eens slapen.
Vandaag 170 mijl = 272 km.

Dudleya brittonii

Dag 29 Zondag 9 mei.
Als we vanochtend buiten komen is het bewolkt en ook kil hier aan de kust, we besluiten het binnenland weer in te rijden en de zon op te zoeken, via de hwy. 76 gaan we oostwaarts en onderweg zien we een aantal enorme Dudleya brittonii vlak langs de weg dus even een fotostop, vervolgens rijden we de Int. 15 noord op tot aan Temecula en hier gaan we oostwaarts tot we de hwy. 371 bereiken, deze weg volgen we tot Palm Springs, we rijden door deze uitermate luxe stad waar de rijkdom overal van af straalt en via de hwy. 111 komen we dan op de hwy. 62 noord, hier rijden we langs een enorm groot windmolen park, in deze vallei staat altijd veel wind, nu passeren we de San Andreas breuklijn, gaandeweg de middag gaat het steeds harder waaien, gelukkig is ook de zon weer van de partij, we rijden nu een groot heuvelgebied in en komen dan bij Joshua tree aan het nationale park, we rijden het mooie park weer in en bij de Hidden valley camp site vinden we een leuk plaatsje onder aan een enorme rotspartij, hier staan we redelijk beschut voor de stormwind die onverminderd waait en tegen de avond koelt het ook flink af, we maken nog een foto rondje in de omgeving en vinden veel bloeiende Opuntia basilaris en Echinocereus triglochidiatus, ook Yucca brevifolia en Y. schidigera staan in bloei of hebben al zaadpeulen en Nolina parryi staat hier met enorme bloeiaren te pronken.
We koken ons potje en drinken nog een wijntje waarna we al snel onder zeil gaan, de harde wind laat onze koets schudden en al vlug zijn we in slaap gewiegd.
Vandaag 164 mijl = 262 km.

Dag 30 Maandag 10 mei.
Toch weer een koude nacht maar de zon warmt alles snel op en de wind is ook gaan liggen, na het ontbijt nog een laatste foto rondje door het park, na een paar uur vertrekken we en via de 62 en de Interstate 10 rijden we naar Los Angeles, in de buurt van het windmolen park stormt het flink maar in de buurt van LA. wordt het rustiger, via de brede 8 baans wegen worden we nu opgeslokt door het drukke stadsverkeer, we rijden door naar de noordkant van de stad en zoeken hier de Huntington Botanical Garden op, we hebben nog genoeg tijd om het succulenten gedeelte te gaan bekijken, het is een mooi aangelegde en goed verzorgde tuin en alle cactussen en succulenten staan in de volle grond aangeplant, hier zijn heel veel bijzondere en oude planten te zien uit verschillende delen van de wereld, Agaven, Yucca’s, Cactussen, Euphorbia’s en Aloe’s in alle maten en soorten,  verder ook nog een gedeelte met prachtige oude palmen en andere aparte bomen en struiken, we maken veel foto’s en merken ook dat de naamgeving bij de planten niet altijd klopt of ontbreekt, om half vijf gaat het park dicht en rijden we door de drukke avondspits naar het Clarion hotel bij Carson, hier brengen we onze laatste nacht door, we ruimen de camper uit en zoeken onze spullen bijeen, dan gaan we nog wat eten bij de Mexicaan en sluiten hiermee deze lange en bijzondere reis af.
Vandaag 212 mijl = 339 km.

Agave parryi var, truncata in het Huntington Botanical Garden Dinsdag 11 mei.

Dag 31 Maandag 11 mei

We staan vroeg op en genieten van het smakeloze junkfood ontbijt, dan rijden we naar Cruise America en leveren onze camper af, dit is snel gebeurd, hier doen ze niet moeilijk, we moeten nog behoorlijk wat bijbetalen voor de meer gereden kilometers, in totaal hebben we nu 5765 mijl gereden   = 9324 km.
Op de snelweg zien we de ochtendspits voetje voor voetje langsschuiven en wij moeten nu snel naar het vliegveld zien te komen, we regelen  een taxi en deze brengt ons in no time, via de carpool strook, naar het vliegveld, hier kunnen we gelijk inchecken en rond 11.00 uur vliegen we naar Chicago, een vlucht van vier uur, om 18.30 uur stijgen we weer op en vliegen via Canada en Groenland boven langs IJsland (vanwege de aswolken) naar Amsterdam, een vlucht van acht uur.            
Woensdag 12 mei om 9.25 uur landen we op een koud en regenachtig Schiphol, dit is een tegenvaller want we hadden hier nu op mooi weer gerekend, maar na alle ontberingen in Amerika kan dit er ook nog wel bij, na nog twee uur treinen  kom ik thuis en zet gelijk de kachel maar wat hoger.                                                                                                                   Het zal niet meevallen om na 4 weken vrijheid het normale leven weer op te pakken.
Roadrunner Bertus.