Mexico 2008 busje 1 Dag 13 en 14

Na 3 dagen rond Oaxaca wordt het weer tijd om terug te gaan richting Mexico city we nemen de meer westelijke route richting Huajuapan de Leon

Een prachtig duinachtig gebied ten noorden van Oaxaca

We beginnen weer heerlijk rustig in dit aangename klimaat, de ochtendnevel wordt langzaam opgeslokt door de zon. De eerste stop is in een soort duingebied, zie de foto hier boven, in de bergen nemen we al snel koffiepauze in een leuk wegrestaurantje we komen weer moeizaam op gang, we trekken verder en komen op 2800 meter hoog in een beschermt stuk natuurgebied terecht en dompelen ons onder in een spookbos. De bomen hangen op deze grote hoogte vol met baarden van Tillansia's. We klimmen de heuvel op en vinden tussen het gras schitterende Ferocactus macrodiscus in bloei! Ook Mammillaria haageana in bloei en Fokke die zijn neus meer in de hoogte doet ziet een Orchidee in de boom hangen kortom dit was weer een leuke stopplek. We trekken verder en zien ineens een bordje staan met de tekst "Corazon" een van ons ontdekt dat dit slaat op twee harten ik mag nu eindelijk alleen met "mijn" vrouwen op de foto! Dit is toch een wonder! Wat is zo'n reis toch leuk! In een bocht zien we een prachtige Senecio staan vol in de bloei! Het wordt tijd voor een stadje maar komen al direct in de levende muziek terecht, de dag kan niet meer stuk, vlak voor Huajuapan de Leon komen we op de standplaats van de zeldzame Mammillaria solisioides we hebben echter met 6 mensen best lang moeten zoeken. om slecht enkele plantjes te vinden er waren er enkelen ook al uit de grond getrapt, waarschijnlijk door het vee dat er ook rond loopt. De dag is om en we belanden in het zeer sfeervolle typisch Mexicaans stadje Huajuapan de Leon, helaas is het hotel aan de plaza vrij prijzig en zo we besloten te overnachten aan de hoofdweg in Casa Blanca om vervolgens weer terug te gaan naar het centrum om lekker te eten in een opnieuw sfeervol restaurant op het balkon heb ik samen met Marijke nog een aria gezongen maar niemand luisterde! Hoe zou dat toch komen?

De laatste reisdag in de natuur breekt aan en opnieuw komen we zeer moeizaam op gang, het ontbijtrestaurant is dicht zo besloten we in een restaurantje langs de weg te eten, pas na tienen trokken we verder en na diverse stops met prachtige planten kwamen we uiteindelijk ( veel te laat) in de schitterende antieke nederzetting van Tepalcingo terecht (zie hier onder)

Het wonderschone tepalcingo

Omdat het al laat in de middag was besloten we de groep te splitsen, ik ging samen met Bart de berg op de natuur in om Mammillaria magnifica te zoeken, de rest dook de historie in. Dit is echte natuur want een koe die dood gaat laat men ook gewoon liggen! Het werd al donker en de wens om hier te overnachten mislukte, we kwamen in Cuautla terecht maar opnieuw met 3 mensen op een kamer had Bart al een keer meegemaakt en vond dat wel genoeg zo werd het steeds later en donkerder en de spanning liep op om uiteindelijk toch een prima hotel te vinden buiten de stad, met twee taxi's zijn we toen terug gegaan naar het te drukke centrum en hebben een fantastische laatse avondmaal gehad in (het hou ook nooit op) sfeervol restaurant. De volgende morgen hebben we het stadje bij daglicht nog even verkent maar op het terras viel Foppe in slaap, kennelijk valt op de allerlaatste dag een soort reisspanning van je af! Op naar het vliegveld!

Einde met busje 1

Vorige dag